O nas

„Chcemy, aby wszystkie nasze działania podyktowane potrzebami zdrowotnymi pacjenta były poparte wiedzą i umiejętnościami na najwyższym światowym poziomie, a realizacja naszych usług medycznych była oparta na profesjonalizmie i wysokiej jakości.”

Tak brzmią słowa misji, jaką realizuje wielickie Uzdrowisko. Wyznaczają one kierunek rozwoju całej instytucji, ale też podkreślają ideę i pasję, jakie towarzyszą wszystkim ludziom z nią związanym. Aby poznać ich głębokie znaczenie, warto się cofnąć w przeszłość o całe stulecia do początków lecznictwa w podziemiach kopalni soli.

Lecznicze właściwości soli znane były już w starożytności. Nic dziwnego, przecież sól to jeden z elementów niezbędnych do życia dla każdego żywego organizmu. O wykorzystaniu wielickiej soli w medycynie pisali zwiedzający kopalnię wielicką humaniści, zalecając stosowanie medykamentów na bazie soli przy szeregu dolegliwości. Jednak prawdziwy rozwój Wieliczki jako kurortu uzdrowiskowego następuje w XIX wieku za sprawą ówczesnego fizyka salinarnego doktora Feliksa Boczkowskiego. Wykorzystując wiedzę medyczną oraz panującą w tamtych czasach w Europie modę na balneologię, w 1839 roku otwiera on w Wieliczce pierwszy zakład kąpielowy, oferujący kąpiele solankowe, kąpiele w mule solnym i wodach siarczanych sprowadzanych ze Swoszowic, a także inhalacje parowe. Boczkowski, jako dobry zarządca, myśli nie tylko o korzyściach leczniczych dla kuracjuszy, ale także dba, aby ich pobyt w Wieliczce był miły i ciekawy. Porządkuje miasto i zakłada park, gdzie kuracjusze, zgodnie z tradycją jaka panuje wówczas w znanych światowych kurortach, mogą odpoczywać i słuchać grającej orkiestry. W Wieliczce, co naturalne, jest to orkiestra górnicza. Tak świetny rozwój uzdrowiska zostaje zahamowany przez zawirowania dziejowe, które nie oszczędzały Wieliczki, kładąc kres szczytnym planom Boczkowskiego.

Ożywienie tych idei następuje dopiero wiek później. Czyni to prof. Mieczysław Skulimowski, który w 1958 roku obejmuje stanowisko lekarza górniczego w Kopalni Soli „Wieliczka” i rozpoczyna regularne leczenie chorych w solnych komorach, inicjując tym samym nową dziedzinę medycyny – subterraneoterapię. Polega ona na ekspozycji chorych w komorach na określone czynniki mikroklimatu wyrobisk solnych. Po okresie eksperymentów i opracowywania unikalnej metody terapeutycznej w 1964 roku w Kopalni Soli „Wieliczka” powstaje pierwsze w kraju i na świecie tego typu podziemne sanatorium, które przekształca się w Szpital Uzdrowiskowy „Kinga”. Sława szpitala rośnie i z czasem pacjentami Skulimowskiego stają się nie tylko Polacy, ale także obcokrajowcy z całego świata.

Spadkobiercą i kontynuatorem tradycji leczniczych Wieliczki staje się utworzony w 2003 roku Podziemny Ośrodek Rehabilitacyjno-Leczniczy, działający jako Oddział Kopalni Soli „Wieliczka”. Dzięki pasji i zaangażowaniu osób tworzących Ośrodek udaje się stworzyć wyjątkowy program rehabilitacji pulmonologicznej z wykorzystaniem metod subterraneoterapii, wpisany przez Ministerstwo Zdrowia do tzw. „koszyka świadczeń gwarantowanych”. W 2011 roku, decyzją Ministra Zdrowia, Kopalnia Soli „Wieliczka” uzyskuje status podziemnego sanatorium uzdrowiskowego. Rok później zmieniona zostaje nazwa z NZOZ Kopalnia Soli „Wieliczka” Podziemny Ośrodek Rehabilitacyjno-Leczniczy na Uzdrowisko Kopalnia Soli „Wieliczka”.

Kolejne karty historii Uzdrowiska dopiero się otwierają. Nowe kierunki rozwoju wytyczane są z rozmachem i w oparciu o najlepsze wzorce nowoczesnej medycyny. Zawsze jednak ostateczny kształt rozwoju wyznaczają potrzeby pacjenta!




Serwis internetowy „Kopalnia Soli „Wieliczka” wykorzystuje pliki cookies, które umożliwiają i ułatwiają Ci korzystanie z jego zasobów. Korzystając z serwisu wyrażasz jednocześnie zgodę na wykorzystanie plików cookies. Szczegółowe informacje znajdziesz w zakładce Zastrzeżenia Prawne.

Nie pokazuj więcej tego powiadomienia