Filmowa głębia

Mówi się, że Kopalnia Soli „Wieliczka” mocno „kręci” turystów. Warto podkreślić, że w Kopalni też… mocno się kręci. Bo takiej scenografii nie sposób znaleźć gdzie indziej. Wielickie komory i korytarze zmieniają się raz w odległe pozaziemskie krajobrazy, a innym razem w świat dziecięcych marzeń. Intrygujące i skromne, surowe, ale i zarazem bardzo bogate. Solne wnętrza przyciągają swoją unikalną urodą twórców filmowych i telewizyjnych już od połowy lat 70.

Andrzej Żuławski zmienił podziemia Kopalni w nieodkrytą planetę. Pamiątką po trzymiesięcznym pobycie ekipy filmującej „Na srebrnym globie” (l. 70. i 80.) w komorze Magdalena pozostał srebrzysty ocios, element filmowej scenografii.

Kopalnia Soli "Wieliczka"Mały Gustlik z „Okrągłego tygodnia” (l. 70.) Tadeusza Kijańskiego wędrował po korytarzach podziemnego świata w marzeniach sennych. Poznawał w nich Skarbka, utopce i karlusy.

Podobnie Lech Majewski akcję swojego dzieła „Młyn i Krzyż” (2011) osadził częściowo pod ziemią. W filmie inspirowanym przez XVI-wieczny obraz Pietera Bruegla udział wzięły gwiazdy światowej sławy m.in. Rutger Hauer, Michael York, Charlotta Rampling.

Grażyna Szapołowska, Janusz Gajos i Zbigniew Zapasiewicz wystąpili w unikalnym spektaklu, podczas którego książę duński zastanawiał się, czy „być albo nie być”. „Hamlet” (2003) zrealizowany został przez Teatr Telewizji pod reżyserią Łukasza Barczyka w solnych przestrzeniach, na co dzień udostępnianych turystom m.in. komorze Stanisława Staszica i kaplicy Św. Kingi, a także podziemnym uzdrowisku, komorze Jezioro Wessel.

„Czy można stąd zadzwonić na miasto?” pytał jeden z bohaterów kultowej już polskiej komedii – „Seksmisji”(l. 80.). To właśnie w Kopalni Soli „Wieliczka” sfilmowano część przygód Maksa i Alberta – dwóch ostatnich mężczyzn w świecie kobiet. Przez komorę Dworzec Gołuchowskiego jeździła kolejka, którą podróżowali, aby chwilę potem dotrzeć do pięknej komory Margielnik, na czas zdjęć zmienioną w obóz dekadencji.

Jerzy Stuhr, odtwórca roli Maksa, wrócił do wielickich podziemi i wcielił się w rolę przewodnika w filmie „Wieliczka – sól ziemi”(2008). Szwedzki reżyser Sadrolin Tam w swoim filmie przenosi widza w świat niezwykłej natury, tajemniczych komór i krętych chodników. Z drugiej strony, ukazuje je tętniące życiem i zestawia ze współczesnymi wydarzeniami i uroczystościami.

Nie był to zresztą pierwszy film opowiadający o samej Kopalni. Ponad pół wieku wcześniej oprowadził po niej reżyser Jarosław Brzozowski. Jego nakręcony w 1946 roku obraz „Wieliczka” zachwycił widzów oraz jury na I Festiwalu Filmowym w Cannes, które nagrodziło go Grand Prix w dziale filmów popularnonaukowych. 12 lat po nim z tematem wielickich podziemi zmierzył się dokumentalista Tadeusz Kallwejt w swoim autorskim „Słonym chlebie”. Dekadę później, w 1968 roku, Telewizja Polska nakręciła z kolei turystyczno-krajoznawczy „Magnum Sal”.

Filmy kręcone w Kopalni Soli „Wieliczka” zachwycają jak podziemne solne kryształy. Unikalna scenografia sprawia, że zapadają dzięki temu bardzo głęboko… w pamięć.




Serwis internetowy „Kopalnia Soli „Wieliczka” wykorzystuje pliki cookies, które umożliwiają i ułatwiają Ci korzystanie z jego zasobów. Korzystając z serwisu wyrażasz jednocześnie zgodę na wykorzystanie plików cookies. Szczegółowe informacje znajdziesz w zakładce Zastrzeżenia Prawne.

Nie pokazuj więcej tego powiadomienia